مقدمه:

ساختمان مجموعه ای از اجزاء سازه ایست که بوسیله اتصالات به یکدیگر پیوند یافته اند. اتصالات اگر صحیح طراحی نگردند بصورت حلقه های ضعیف این پیوند در آمده، ایمنی وخدمت دهی ساختمان را دچار مخاطره میسازند، محاسبه وطرح جزئیات یک اتصال اگرازطرح اعضای اصلی ساختمان مهم تر نباشد لااقل در همان درجه اهمیت قراردارد.

هرسازه فلزی ترکیبی ازاعضای جدا ازهم میباشد که این اعضا باید به طریق مناسبی به یکدیگرمتصل شوند. پیچ وپرچ دو نوع از این وسایل میباشند که به معرفی وبررسی آنها می پردازیم.

پرچ

ازقدیمی ترین وسایلی می باشد که ازآن برای اتصال سازه های فلزی استفاده می شود لیکن امروزبنا به دلایل زیر منسوخ شده است.

  • پیشرفت فن جوشکاری
  • تولید پیچ های پرمقاومت
  • احتیاج به نیروی انسانی زیاد وماهر برای پرچکاری
  • احتیاج به نظارت دقیق
  • تولید سروصدای زیاد در هنگام کوبیدن وخطرآتش سوزی در کارگاه

پرچها معمولا از فولاد نرمه ساخته می شوند. در استاندارد ایالات متحده دو نوع پرچ یکی ۵۰۲-۱  Aبا تنش جاری شدن ۱۹۰۰ کیلوگرم برسانتی متر مربع ودیگری A 502-2 با تنش جاری شدن ۲۶۰۰کیلوگرم سانتی متر مربع وجود دارد.

اتصال سازه فلزی با پیچ و مهره

پیچ ها به عنوان یک وسیله اتصال مناسب در ساخت و اجرای سازه های فولادی بسیار رایج و متداول هستند. ازجمله مزایای استفاده ازپیچ در سازه های فلزی پیچ و مهره ای می توان به عدم ایجاد تنش های پسماند مشابه اتصالات جوشی، امکان باز نمودن سازه و استفاده مجدد، عدم نیاز به کارگرماهر، محدودیت درتامین وسایل وتجهیزات جوشکاری وبی سرو صدا بودن هنگام نصب واجرا اشاره کرد. اما مشکل عمده در اجرای سازه های فولادی با اتصالات پیچی اجرای نامناسب سوراخ ها وعدم رعایت میزان نیروی پیش تنیدگی می باشد.

با توجه به میزان مقاومت نهایی کششی مصالح پیچ، پیچ ها به دو دسته زیر تقسیم می شوند:

  • پیچ های معمولی
  • پیچ های پرمقاومت

جهت مشاهده ادامه مقاله “اتصالات سازه های فلزی پیچ و مهره ای”  فایل pdf مقاله را دانلود نمایید