سازه های فلزی( استراکچر فلزی )

مقدمه 

استفاده از فلز به عنوان مصالح سازه ای در صنعت ساختمان بین سال های ۱۷۷۷ تا ۱۷۷۹ فراگیرشد.

مقاطع  فولادی، اعضای اصلی و باربر اینگونه ساختمان ها ( ستون ها، تیرها، بادبندها ) را فلز تشکیل می دهد.

به منظور اجرای ساختمان های فلزی بایستی اعضای فوق را با اتصالات مناسب و بوسیله جوش یا پیچ و مهره به یکدیگر متصل نمود.

 امروزه استفاده از فولاد طیف گسترده ای در صنعت ساخت وساز و اسکلت فولادی را شامل میشود .

در این نوشتار ضمن بررسی کوتاه انواع اسکلت های ساختمانی به بررسی سازه های فلزی (استراکچر فلزی)   و اتصالات آن می پردازیم.

انواع اسکلت های ساختمانی

اصولا به هرچیزی که توسط انسان ساخته می شود ودارای اجزاء باربر و غیرباربر است، می توان ساختمان گفت.

از اینرو ساختمان (تک بنا)، پل، سد، راه، مخازن، سیلوها، پارکینگ هاو… میتوانند ساختمان محسوب شوند.

اما پیش از وارد شدن به بررسی سازه های مهندسی، بهتر است مفهوم سازه (structure) مشخص گردد.

مفهوم سازه

اصولا سازه یک ساختمان عبارتست از یک عضو یا مجموعه ای از اعضا که به منظور تحمل وانتقال نیرو به کار می روند.

بنابراین سازه یک ساختمان باید بتواند دو وظیفه اصلی را به خوبی انجام دهد، درغیر اینصورت نمی توان به آن سازه گفت.

این دو وظیفه مهم عبارتنداز:

الف) ظرفیت باربری وتحمل نیرو

ب) انتقال نیرو

سازه های ساختمانی دارای اعضای افقی، عمودی ومایل هستند.

سازه ها با طراحی ومحاسبه صحیح می توانند نیروها را  تحمل نموده واز تغییر شکل آن ها جلوگیری نماید.

اما آنچه در انتقال نیرو مهم است نوع ونحوه اتصالات اعضا به یکدیگر می باشد.

اگر در سازه ای تحمل نیرو به خوبی توسط اعضا صورت گیرد اما انتقال نیرو که باید از طریق اتصالات انجام شود.

از اینرو این دو عامل، مکمل یکدیگر بوده وباعث ایجاد ایستایی در سازه می شوند.

جهت مطالعه ادامه مقاله “سازه های فلزی (استراکچر فلزی)” فایل pdf را دانلود نمایید.